anneblonde.web-log.nl

Ahoi
Wees allen welgekomen op mijn weblog. Na verschillende leuke weblogs van andere mensen te lezen (Met dank aan de VGK) heb ik besloten om er zelf ook eens een te schrijven. En dit is dus het resultaat. Misschien is het een bevlieging, misschien ook niet. In ieder geval, enjoy !

Om te beginnen een beetje info over mezelve.
Geboren op 07/11/1987 in Seoul (Zuid-Korea) en 4 maanden later aangekomen in België.
Gezegend met de naam Anne.
Momenteel student 2de bachelor geschiedenis in Gent waar ik ook op kot zit. Tijdens het weekend zit ik in Berchem (Antwerpen)
Voor de rest hou ik me bezig met viool (Neretva-Ensemble), klarinet spelen, zeilen en zeilles geven op het Galgenweel, zwemmen en leiding bij de Rakwi's in Chiro Mengelmoesh (Gent)

Verhuis

Met het oog op mijn Erasmus-jaar ben ik van webloghost veranderd. Mijn nieuw weblog is hier te vinden.

Vakantie deel II

Voor mij zit de vakantie er voor het grootste deel op. 't Is te zeggen, blokken noem ik niet echt vakantie. Mijn stage van het zeilen was zo ongelofelijk vermoeiend, nooit gedacht dat er zoveel tijd in die stagevoorbereiding kroop. Zeker de dagen dat ik in Gent zat, want dan moest ik om 7.05 de trein hebben. De eerste dag liep natuurlijk al grandioos mis. Ik moest er pas om 8.30 zijn, dus ik kon de trein van 7.25 nemen. Nu vertragingen op de lijn Gent-Antwerpen dat komt wel al eens voor dus ik was blij dat mijn trein op tijd was. Tussen Dampoort en Lokeren kregen we te horen dat er een defecte spoorwegovergang was, waardoor de trein trager moest rijden. Dit zou voor 5 minuten vertraging zorgen. 5 minuten valt nog mee dacht ik bij mijn eigen, als de trein dat straks een beetje inhaalt en ik wat harder doortrap op de fiets, dan moet dat lukken. Een beetje later komt er de melding dat er nog twee defecte spoorwegovergangen zijn. Dit wordt dus een vertraging van 15 min. In Lokeren krijgen we te horen dat er toch wel wat meer aan de hand is : de bovenleiding is beschadigd, nog wat vertraging. De trein rijdt nog verder naar Sint-Niklaas. Daar krijgen we te horen dat er een defect vertreksein is, en dat we dus moeten wachten. Nog wat later : er is maar een spoor beschikbaar tss A'pen en Sint-Niklaas, we moeten wachten tot de trein uit de andere richting er is. Nog wat later : door de grote vertraging is deze trein beperkt tot Sint-Niklaas. Reizigers met bestemming A'pen worden verzocht om over te stappen op de trein met bestemming Mechelen. Dat vond ik er toch een beetje overgaan, dus ging ik zien voor een bus. Toen ik daar vroeg hoe lang die er over deed naar Linkeroever was het antwoord : geen idee, door het noodweer moeten we een omweg maken, maar normaal 40 min. Toch maar de bus gepakt dan. Om 9.45 stond ik aan het Galgeweel voor mijn eerste stagedag, anderhalf uur te laat. Murphy en van die dingen...
De stage zelf ging soms ongelofelijk goed, soms was het de totale ramp. Dit was vooral afhankelijk van de hoeveelheid wind. Met als gevolg dat mijn stagebegeleider op het einde van de week voor een dilemma stond. Gelukkig sloeg de weegschaal naar de goede kant, en ben ik er toch door. :)
De volgende twee weken zou mijn werk het Vlaams Instituut voor het Onroerend Erfgoed (VIOE) zijn. Meerbepaald de cel Maritiem erfgoed. Ik had geen idee wat mij te wachten stond. Dit kwam ik al snel te weten : het archief Panesi. Een scheepsbouwer uit Oostende. Ze hadden ergens een hoop scheepsplannen gevonden. Die moesten geïnventariseerd en ingescand worden. Ze werden op een 200-tal geschat. Dat was een onderschatting van jewelste. Na twee weken inscannen en inventariseren stond de teller op een 400-tal. Vermoedelijk zaten we in de helft...
Vrijdag heb ik direct na mijn werk de trein richting Dranouter genomen. Vrijdag stonden Kadril, Bart Peeters en Axelle Red op het programma. Kadril was super, Bart Peeters was het beste van het hele weekend. Een hele Kayam die na het optreden nog "Heist aan zee" zit mee te neurieën. Naar Axelle Red ben ik uiteindelijk niet geweest wegens best wel moe. Zaterdag stonden Boombal, Ambrozijn, Absynthe Minded, Admiral Freebee en Sinead O'Connor op het programma. Boombal was in een veel te warme tent, Ambrozijn was leuk. Bij Absynthe Minded ben ik in slaap gevallen; 't was zo m'n ding niet en van Admiral Freebee heb ik alleen het laatste kwartier gezien. Sinead O'Connor loste de verwachtingen toch niet in. Daarna nog een muntthee en een henna-tattoo laten zetten. Zondag kwam de Bende van Dadizele ;) dan naar Dranouter Plaats, dus heb ik de wei eigenlijk niet gezien. 's Avonds zat ik terug in Gent.
Ondertussen heb ik de laatste Harry Potter ook nog uitgelezen. Hij was goed, maar ik ga de Nederlandse versie toch ook nog eens lezen. Spijtig dat het de laatste was.
Vanaf vandaag zijn we erin gevlogen voor de tweede zit. "De kleermakers en de keizer" zullen de komende 14 dagen mijn beste vrienden worden. Helaas...

Vakantie deel 1

Mijn eerste chirokamp zit er op. 't Was leuk maar vermoeiend. Echt 5 dagen u volledig geven. Ni normaal. Foto's zullen wel volgen.
Ondertussen is de uitslag er ook gekomen. Voor het tweede semester gaf dat :

Kwalitatieve methodologie : 10/20
Paleografie met tekstverklaring : 14/20
Internationale Politiek na 1945 : 15/20

Dus dat wil zeggen dat ik een tweede zit heb voor :

Politicologie
Heuristiek Nieuwste
Pre-en Protohistorie

Zaterdag was er de verrassingsreis met het JOC. 't Was ook weeral ongelofelijk leuk.
De dag begon vroeg, om 06.15 moesten we aan de chiro staan, waar een ontbijt voor ons klaarstond. Wat later vertrokken we met de bus om tegen een uur of 8 in Harelbeke aan te komen. Deel 1 van de verrassingsreis : een zwembad, sauna, turks stoombad en jacuzzi stonden op ons te wachten. Na een uur of 2 ging de trip verder naar Buggenhout. Daar is de Brouwerij Bosteels gevestigd met Kwak en Triple Karmeliet. Na een korte rondleiding was het tijd voor de proeverij. Ondanks het feit dat ik geen al te grote bierfanaat ben, viel de Triple Karmeliet wel mee. Helaas voor mij was dit een bier van 8° en voelde ik het al na een half glas in mijn hoofd. Gelukkig was de busreis naar het laatste deel van de verrassingsreis wat langer : De schorre in Boom. Daar stonden mountainboards op ons te wachten : een helling van gras en een kruising tussen een strandzeilplank en een skateboard is alles wat je nodig hebt. Off we go ! Na een drietal uur gingen we terug richting Dadizele met nog een tussenstop in de buurt van Gent om nog eentje te drinken. Toen we in Dadizele aankwamen stond er een BBQ op ons te wachten. We hebben nog een POGING gedaan om het woordspelletje Ghost te spelen, maar we lagen meer strijk dan dat er iets deftigs uitkwam *prrrr*

Sinds deze week laat ik 10 kindjes kennis maken met de wondere wereld van het zeilen. Volgende week mijn stage en 's avonds af en toe eens doorsteken naar Gent voor de Gentse Feesten

Efteling

Gisteren zijn Sofie, Tine en ik een dag naar de Efteling gegaan. 't Was zalig leuk. Om iets na 8 namen we de trein in Berchem naar Turnhout. In Turnhout de bus naar Tilburg en in Tilburg een bus naar de Efteling. We kwamen toe rond half elf en de Efteling lag aan onze voeten. Er was niet superveel volk. Ik denk dat een 40 min het langste was dat we moesten aanschuiven. We hebben alles kunnen doen wat we wilden doen : Villa Volta, Bobbaan, Pirana, Droomvlucht, Fata Morgana, Vogel Rok, Vliegende Hollander, Pegasus, Piratenboot en natuurlijk het sprookjesbos. Tegen 18u was het tijd om naar huis te gaan. Althans, dat dachten we. De bus van de Efteling naar Tilburg en van Tilburg naar Turnhout ging vlot. Maar het was al 20u toen we in Turnhout toekwamen, en we begonnen honger te krijgen. Voor de zekerheid gingen we zien of we een uur later nog een trein hadden, en gingen we een hapje eten. Tegen 20.45 stonden we terug in't station. Om 21.06 nog altijd geen trein, het wordt 21.15 en er is nog altijd geen trein te zien en er wordt ook niets omgeroepen. Blijkbaar reed er geen trein meer. Gelukkig was er nog een bus naar Antwerpen. Maar die deed er wel een kleine twee uur over naar Antwerpen. Onderweg werden we ook nog opgeschrikt door gasten die het blijkbaar leuk vinden om met eieren naar bussen te smijten. Tegen 22.40 waren we uiteindelijk in Antwerpen en tegen 23.20 was ik thuis. Ik heb een haat-liefde verhouding met het openbaar vervoer, maar 't was een superleuke dag!

Reportage Nina

Onlangs stonden papa en ik in de Nina in een reportage over vaders en adoptiekinderen.

Patrick (55) en de Zuid-Koreaanse Anne (19) uit Berchem

 

 

Papa Patrick :

 

“Twee jaar hebben we moeten wachten op dat verlossende telefoontje op kerstavond nu zo’n negentien jaar geleden: er was een meisje voor ons geboren. Hoe klein ze ook was - ze was drie maanden en woog drieënhalf kilo- ze maakte grote emoties los. Haar voor het eerst zien lachen, was zo speciaal, en nog altijd is iedere glimlach van mijn dochter de moeite waard.”

 

“Nu Anne in Gent op kot zit, zien we elkaar minder vaak, maar we bellen verschillende keren per week en als ik in de buurt ben, spring ik binnen. Anne en ik hoeven elkaar niet elke dag te zien, we hebben maar een woord nodig om elkaar te verstaan, we zijn echte soulmates. Ik krijg wel eens de opmerking dat we ook fysiek op elkaar lijken. Dat komt vast omdat ik ook spleetoogjes heb (lacht)! Ook al zijn ze eigenlijk hilarisch, zo’n opmerkingen voelen best fijn, Anne is tenslotte het beste wat me ooit is overkomen, mijn lotje uit de loterij.”

 

Anne :

“Papa heeft een sterkere band met mijn geboorteland dan ikzelf. Voor zijn werk was hij vroeger dikwijls in Zuid-Korea. Ik ken het land van de cadeautjes die papa meebracht van zijn reizen, en van documentaires op tv, maar meer dan een gezonde interesse heb ik niet. Om mijn roots te gaan opzoeken, heb ik geen behoefte, mijn biologische ouders zijn tenslotte twee onbekenden. Een andere vader kan ik me niet voorstellen. Papa en ik zijn twee handen op één buik. Hij is iemand die er staat voor me, op wie ik altijd kan rekenen, waar ik ook mee zit, hij maakt altijd tijd voor me vrij. Mijn ouders hebben een sterke jonge vrouw van me gemaakt, ik kan mijn mannetje staan. Met racisme krijg ik niet vaak te maken, wel met onwetendheid : als ik kinderen hoorde zeggen ‘kijk een Chineesje’, dan kon ik het niet laten om hen te corrigeren dat ik uit Zuid-Korea kwam.

In Korea had mijn leven er ongetwijfeld heel anders uitgezien, maar daarover nadenken doe ik niet. Ik ben hiér nu, en dat is wat telt.”

Vakaaaaaaaantie

Ja, deze examenperiode zit er ook weeral op. Dus ik heb vakantie, juij! En natuurlijk dient vakantie bij mij om volgepropt te worden. Deze week is het nog rustig. Zaterdag naar de Efteling en zondag een dag naar zee met de chiro. Volgende week wordt het chirokamp ineen gestoken want van 2-6 juli gaan we naar Brugge op kamp. De twee daarop volgende weken ga ik zeilles geven bij RYCB op het galgeweel. De week erop ga ik werken bij de afdeling "Maritiem Erfgoed". Ondertussen zijn we dan al eind juli en dan gaan Koen en ik hopelijk een paar dagen samen weg. Dan is er nog Dranouter van 3-5 augustus. Helaas heb ik een tweede zit, dus gaan ik na Dranouter op't gemak terug beginnen blokken. In september ga ik in de mate van het mogelijke nog werken om dan 15/9 naar Sevilla te gaan !

Gelukkig zijn

Ik ben gelukkig...
als je lacht,
als je bij me bent.

Ik ben gelukkiger...
als je naar me knipoogt,
als jouw hand de mijne raakt.

Ik ben het gelukkigst...
als je mij een zoen geeft,
als je fluistert :
"ik hou van jou"

met dank aan het trouwboekje van Peter en Nele

Lang leve de Aldi

Toen ik vorige week bij mijn meter was, zag ik dat zij net een laptop hadden gekocht in de Aldi. Dju dacht ik bij mijn eigen, ik kan dat ook goed gebruiken voor volgend jaar, en ze gaan er waarschijnlijk geen meer hebben. Kans verkeken.
Vorige week zag ik dan in de folder van de Aldi dat ze vanaf 30 mei een digitaal fototoestel hebben. Nu gaan ze mij niet liggen hebben. Ook dat is handig voor volgend jaar. En het is wel mooi meegenomen dat Koen over een Aldi woont. Dus vanmorgend stond ik om 8.45 aan te schuiven aan de Aldi. Om 9uur gingen de deuren open en het was een kleine stormloop naar binnen. Ik loop rond, maar zie niets, tot ik opvang dat die aan de kassa's liggen. Daar zie ik dat ze nog laptops hadden. En dat was mooi meegenomen.
Vandaag ben ik dus een laptop, een digitaal fototoestel én een geheugenkaart van 2 GB rijker voor een hele mooie prijs.
Lang leve de Aldi !

Blokmuziek op repeat

Voor mij is de ideale blokmuziek het liefst enkel instrumentaal. Tekst is op zich geen ramp, zolang ik ze maar niet vanbuiten ken. Anders begin ik ze in mijn hoofd mee te zingen, en om te blokken is dat dus niet zo ideaal natuurlijk.
Blijkbaar heb ik iets met Finse metalgroepen, want momenteel staat Faraway van Apocalyptica op repeat. De versie met tekst Faraway vol.2 feat. Linda Sundbald mag er ook wel wezen. Hoewel de tekst vrij droevig is.

There's something in the way, you're always somewhere else,
Feelings have deserted me to a point of no return,
I don't believe in God, but I'll pray for you.

Don't you slip away from me, it's you I live for, don't you leave,
No, don't you slip away from me, I'm vulnerable to your love.

There is something in the way you're always somewhere else,
Feelings have deserted me to a point of no return,
So the light fades out and you're so close to losing.

Don't you slip away from me, it's you I live for, don't you leave,
No, don't you slip away from me , I'm vulnerable to your love,
Don't you slip away from me, it's you I live my life for. No don't leave.

Don't you slip away from me, I'm vulnerable to your love,
Don't you slip away.

Examens

't Is weer zo ver, examens in het vooruitzicht. Sinds maandag ben ik op't gemak beginnen blokken. Volgende vrijdag heb ik mijn eerste examen : Paleografie . Dus nu hou ik me op't gemak bezig met elke dag een aantal teksten te transcriberen.
Daarna kan ik het helemaal op mijn gemak doen, want mijn volgende examen is pas de 14de : Internationale Politiek na 1945 en dan heb ik de 18de mijn laatste examen : Kwalitatieve Methodologie
Juij!